വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അഞ്ചു വർഷമായി. പക്ഷേ കുഞ്ഞുങ്ങളായില്ല.
അഞ്ചു വർഷം എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ നമുക്കത് വെറുമൊരു കാലയളവായിരിക്കാം. പക്ഷേ നാട്ടുകാർക്കും വീട്ടുകാർക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും അതൊരു വലിയ അന്വേഷണ വിഷയമായിരുന്നു!
"എന്താ വിശേഷം?" "ഡോക്ടറെ കാണിച്ചോ?" "എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ?"
അങ്ങനെ ചോദ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
എനിക്ക് ആകെ മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു. എന്തിനാണ് എല്ലാവരും പെൺകുട്ടിയെ മാത്രം സംശയിക്കുന്നത്? കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകാത്തതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ സ്ത്രീകൾക്കാണോ? ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ലല്ലോ! പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ അന്വേഷണ കമ്മീഷൻ?
എന്റെ പീരിയഡ്സും പൊതുവേ കൃത്യമായിരുന്നു. 30-35 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ വരും. കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് മാസങ്ങളായി സ്ട്രെസ്സ് കാരണം 42 ദിവസമൊക്കെ ആയി. അത്രയേ ഉള്ളൂ.
പക്ഷേ ഇത്തവണ 50 ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പീരിയഡ്സ് വന്നില്ല.
ഒടുവിൽ എല്ലാവരുടെയും നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഡോക്ടറെ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഡോക്ടർ അനോമലി സ്കാൻ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ ഡോക്ടറേ, അതൊന്നും വേണ്ട. ഗർഭിണിയാകാനുള്ള സാധ്യത തന്നെ വളരെ കുറവാണ്. വെറുതെ എന്തിനാ ഇത്രയും വലിയ പ്രതീക്ഷയും ടെൻഷനും?"
എന്തായാലും ഡോക്ടർ സാധാരണ സ്കാൻ ചെയ്തു. അതിൽ ഒരു സിസ്റ്റ് രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും പീരിയഡ്സ് വരാൻ മരുന്ന് കഴിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു.
ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതോടെ എന്റെ മനസ്സമാധാനം പൂർണമായും പോയി.
അതുവരെ വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലെന്ന് കരുതിയിരുന്ന ഞാൻ പെട്ടെന്ന് എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോലും പറ്റാതെയായി.
എന്റെ ഭക്ഷണരീതി കേട്ടാൽ തന്നെ അറിയാം അവസ്ഥ എത്ര മോശമായിരുന്നെന്ന്!
രാവിലെ രണ്ട് ദോശ ഉണ്ടാക്കും. ഉച്ചയാകുമ്പോൾ ആ ദോശ തണുത്ത്, അതിന്റെ എല്ലാ സൗന്ദര്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും. എന്നാലും അതുതന്നെ കഴിക്കും. അതല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭക്ഷണവും കഴിക്കാൻ തോന്നില്ല!
എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ഭർത്താവിന് സഹിക്കാനായില്ല. ഒരു മൂഡ് മാറ്റത്തിനായി ഞങ്ങളെ ദുബായിലുള്ള സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
യാത്രയായി... ദുബായിലെത്തി...
പക്ഷേ സ്ഥലമൊക്കെ മാറിയിട്ടും എന്റെ വിശപ്പിന് മാത്രം ഒരു മാറ്റവുമില്ല!
അവസാനം ഭർത്താവ് വിചാരിച്ചു, ഇനി എന്തെങ്കിലും സ്പെഷ്യൽ ഭക്ഷണം കൊടുത്താൽ ശരിയായാലോ എന്ന്. അങ്ങനെ ലൈവ് ഗ്രിൽഡ് ഫിഷ് കഴിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയി.
ഞാൻ കുറച്ച് കഴിച്ചു. അതും വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലാതെ.
തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയതും തുടങ്ങി... ഛർദ്ദി!
സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലെ ബാത്ത്റൂമിൽ ഛർദ്ദിക്കാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത മടി. അതുകൊണ്ട് ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു, "എന്നെ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോ!"
അവരുടേത് നല്ല ആഡംബരമുള്ള വില്ലയായിരുന്നു. ചുറ്റും മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടവും.
എന്തായാലും ആ പൂന്തോട്ടത്തിന് അന്ന് കിട്ടിയ ഉപയോഗം മറ്റൊന്നായിരുന്നു! 😂
ഞാൻ പൂന്തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഛർദ്ദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യ ഒരു സംശയം പറഞ്ഞത്:
"നീ ഒന്ന് കൂടി പ്രഗ്നൻസി ടെസ്റ്റ് ചെയ്തു നോക്കിക്കേ... ചിലപ്പോൾ ഗർഭിണിയായിരിക്കാം!"
ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. ഇത്രയും കാലം നടക്കാത്ത കാര്യം ഇപ്പോൾ നടക്കാനോ?
തിരികെ നാട്ടിലെത്തി...
സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
"നീ ഒന്ന് കൂടി പ്രഗ്നൻസി ടെസ്റ്റ് ചെയ്തു നോക്കിക്കേ... ചിലപ്പോൾ ഗർഭിണിയായിരിക്കാം!"
ദുബായിൽ നിന്ന് തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയതിന്റെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞാൻ പ്രഗ്നൻസി കിറ്റ് എടുത്തു ടെസ്റ്റ് ചെയ്തു.
POSITIVE! ❤️
എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല!
ഉടനെ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഭർത്താവിനെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി: "അത് ചിലപ്പോൾ യാത്ര ചെയ്ത് ക്ഷീണിച്ചതുകൊണ്ടായിരിക്കും!"
എന്റെ ദൈവമേ! ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വാർത്തയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്. അങ്ങേർക്ക് അതൊരു യാത്രാക്ഷീണം മാത്രം! 😂
എന്തായാലും എനിക്ക് സമാധാനമായില്ല. ഉടനെ ഗൂഗിളിൽ സെർച്ച് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
അവിടെയാണ് കഥയിൽ ട്വിസ്റ്റ് വരുന്നത്!
ഗൂഗിളിൽ എന്തൊക്കെയോ വായിച്ചപ്പോൾ പ്രഗ്നൻസി ടെസ്റ്റ് പോസിറ്റീവ് കാണിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഓവേറിയൻ ക്യാൻസർ പോലുള്ള രോഗങ്ങളും ഉണ്ടാകാമെന്ന് കണ്ടു.
അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പായി.
"എനിക്ക് ക്യാൻസറാണ്!"
പ്രഗ്നൻസി ടെസ്റ്റ് പോസിറ്റീവാണ്, പക്ഷേ ഗൂഗിൾ പറയുന്നത് ക്യാൻസറാണ്. അങ്ങനെ ഞാൻ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തി! ഡോക്ടറുടെ ആവശ്യം പോലുമില്ല! 😂
ഉടനെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു:
"എനിക്ക് വേറൊരു കിറ്റ് വാങ്ങിത്തരണം. നല്ല വില കൂടിയതായിരിക്കണം. തെറ്റായ റിസൾട്ട് കാണിക്കാത്ത നല്ല ബ്രാൻഡ് വേണം!"
അങ്ങനെ വില കൂടിയ പുതിയൊരു കിറ്റ് വാങ്ങി. വീണ്ടും ടെസ്റ്റ് ചെയ്തു.
അതും പോസിറ്റീവ്!
ഇനി കിറ്റിനെ വിശ്വസിക്കാം. പക്ഷേ ഗൂഗിളിനെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കും? എന്റെ മനസ്സിൽ ക്യാൻസറും പ്രഗ്നൻസിയും ഒരുമിച്ച് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്!
അങ്ങനെ ആശുപത്രിയിൽ പോയി ബ്ലഡ് ടെസ്റ്റ് ചെയ്തു.
റിസൾട്ട് വന്നു. നഴ്സ് വളരെ സാധാരണമായ മുഖഭാവത്തോടെ റിസൾട്ട് തന്നു.
അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു സന്തോഷവുമില്ല!
ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു: "അയ്യോ... നെഗറ്റീവായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും ഈ മുഖഭാവം!"
പക്ഷേ റിസൾട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ അതും പോസിറ്റീവ്!
സന്തോഷിക്കണോ പേടിക്കണോ എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ!
ഇനി ഡോക്ടറെ കാണണം. പക്ഷേ ദുബായിൽ ഡോക്ടറെ കാണാൻ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് കിട്ടുന്നതും അത്ര എളുപ്പമല്ല. ഒരു ദിവസം കാത്തിരിക്കണം.
ആ ഒരു ദിവസം എനിക്ക് ഒരു വർഷം പോലെയായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം ആശുപത്രിയിലെത്തി. ഡോക്ടർ പരിശോധിച്ചു.
ഒടുവിൽ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു...
"Congratulations! You are 10 weeks pregnant!"
ഞാൻ കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
എന്ത്? പത്ത് ആഴ്ചയോ?
ഞാൻ ഇത്രയും നാൾ ഗർഭിണിയാണെന്ന് അറിയാതെ നടക്കുകയായിരുന്നോ?
അഞ്ചു വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പ്... ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്കുള്ള യാത്ര... സിസ്റ്റ്... മരുന്നുകൾ... വിശപ്പില്ലായ്മ... ഛർദ്ദി... പിന്നെ ഗൂഗിളിന്റെ വക ക്യാൻസർ രോഗനിർണയം!
ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞാണ് എന്റെ കുഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരാൻ പോകുന്നുവെന്നറിഞ്ഞത്.
ആ നിമിഷം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
അതുവരെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ പേടികളും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അലിഞ്ഞുപോയി.
ക്യാൻസറാണെന്ന് സ്വയം ഉറപ്പിച്ചിരുന്ന ഞാൻ പത്ത് ആഴ്ച ഗർഭിണിയാണെന്ന് കേട്ട് ആശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു!
ഗൂഗിളേ, നിന്നോട് പിന്നെ സംസാരിക്കാം! 😂
അഞ്ചു വർഷം കാത്തിരുന്ന ആ സന്തോഷം ഒടുവിൽ ഞങ്ങളെ തേടിയെത്തി.
ചിലപ്പോൾ ജീവിതം നമുക്ക് തരാൻ പോകുന്ന ഏറ്റവും മനോഹരമായ സമ്മാനം വരാൻ കുറച്ച് വൈകിയേക്കാം. ആ കാത്തിരിപ്പിനിടയിൽ നമ്മൾ ഒരുപാട് ചിന്തിക്കും, പേടിക്കും, കരയും, നിരാശപ്പെടും.
പക്ഷേ ആ സമ്മാനം കൈയിലെത്തുന്ന നിമിഷം അതുവരെയുള്ള എല്ലാ കാത്തിരിപ്പിനും ഒരു അർത്ഥം ലഭിക്കും.
ഞങ്ങൾ കുഞ്ഞിനെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന അഞ്ചു വർഷം... പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്താൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരു ദുബായ് യാത്രയായിരുന്നു! ❤️
ഒരു കാര്യം മാത്രം പഠിച്ചു: ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സംശയം വന്നാൽ ഡോക്ടറെ കാണുക... ഗൂഗിളിനെ കണ്ടാൽ ചിലപ്പോൾ ക്യാൻസറും കിട്ടും, ടെൻഷനും കിട്ടും! എന്നാൽ കുഞ്ഞിന്റെ സന്തോഷവാർത്ത കിട്ടാൻ ഡോക്ടറെ തന്നെ കാണണം! 😂❤️
❤️❤️
ReplyDelete